پنج موردي كه در انرژي درماني بايد از آن اجتناب كرد
1ـ از انرژي دادن بسيار شديد و زياد به شيرخواران و كودكان خردسال، بيماران بسيارضعيف و سالخوردگان پرهيز كنيد. چاكراهاي شيرخواران و خردسالان هنوز كوچك هستندو چندان قوي نگشتهاند. در افراد پير و بيماران بسيار ضعيف، چاكراها سست هستند. به كاربردن پراناي خيلي زياد در اين بيماران، بر روي چاكراهاي آنها اثر بازدارندگي داشته وشبيه به واكنش قفلشدگي در فرد بسيار تشنهاي است كه مقدار بسيار زيادي آب را در مدتبسيار كوتاهي مينوشد. زيرا چاكراها كاملاً كوچكند و به راحتي دچار انباشتگي ميشوند.توانايي افراد پير و بيماران بسيار ضعيف در همگونسازي (سازگار كردن) پرانا بسيار كنداست. بنابراين به اين گروه از بيماران بايد به آرامي و به تدريج و در مدت زمان طولانيتريانرژي داد. زيرا بدن آنها كاملاً تهي شده است. پيش از آنكه دوباره به اين افراد انرژي بدهيم؛حدود 20 ـ 15 دقيقه به آنها استراحت ميدهيم تا بتوانند پرانا را با كالبد خود سازگار كنند.اگر به چاكراي شبكه خورشيدي بهطور ناگهاني و بيش از حد انرژي بدهيم؛ اين چاكرا دچاراثر بازدارندگي شده، بيمار بهطور ناگهاني دچار رنگپريدگي و تنگي نفس خواهد شد. اگرچنين اتفاقي روي دهد، فوراً ناحيه شبكه خورشيدي را جارو كنيد تا بيمار بلافاصله بهبوديابد. گرچه اينگونه موارد نادرند لكن ذكر آن به شما كمك ميكند تا بدانيد اگر با موردمشابهي روبرو شويد چگونه عمل كنيد.
درمان شيرخواران، كودكان و بيماران سالخورده، درست مانند دست دادن با يكشيرخوار، يك كودك يا يك فرد بسيار پير است. بايد به آرامي دست آنها را در دستبگيريد. در حالي كه هنگام دست دادن با بالغين و افراد جوانتر، دست آنها را محكمتر وقويتر در دست خود ميگيريد.
2ـ به چشمها مستقيماً انرژي ندهيد. چشمها از ظرافت خاصي برخوردارند و اگرمستقيماً به آنها انرژي بدهيد به آساني دچار انباشتگي پرانا ميشوند؛ و ممكن است درطولانيمدت آسيب ببينند. بنابراين از پشت سر (چاكراي پشتي سر)، ناحيه بين ابروها(چاكراي آجنا) و شقيقهها به چشمها انرژي ميدهيم. در اينصورت با انرژي گرفتن كافيچشمها، پراناي اضافي به ساير مناطق بدن جريان مييابد.
3ـ براي مدت طولاني بهطور مستقيم و شديد به قلب انرژي ندهيد، زيرا قلب بسيارحساس و ظريف است. دادن پراناي بسيار زياد ممكن است قلب را دچار انباشتگي پراناييشديدي كند. به قلب، بايد از پشت ستون فقرات و نزديك ناحيه قلب انرژي داد. هنگامي كهاز پشت به قلب انرژي ميدهيم؛ پرانا نه تنها به قلب، كه به ساير نقاط بدن هم جريان پيداميكند و به اين ترتيب احتمال انباشتگي در قلب كاهش مييابد. حال آنكه اگر از جلو به قلبانرژي داده شود، جريان پرانا محدود به ناحيه اطراف قلب خواهد بود؛ در نتيجه احتمالانباشتگي پرانا بالا ميرود.
4ـ به چاكراي منگمين شيرخواران و افراد پير انرژي ندهيد. با اينكار ممكن است،چاكراي منگمين فعال و افزايش فشار خون و در نتيجه آسيبهاي مغزي را در اين افراد بهدنبال داشته باشد. در زنان حامله نيز انرژي دادن به اين چاكرا ممنوع است زيرا ميتوانداثرات نامطلوبي به دنبال داشته باشد.
5ـ به چاكراي طحال شيرخواران و كودكان انرژي ندهيد، زيرا ممكن است به دليلانباشتگي پرانا غش كنند. اگر چنين اتفاقي افتاد كافي است براي برداشتن انرژي پراناياضافي، چند بار جارو كردن عمومي را انجام دهيد. در بيماران مبتلا يا بيماراني با سابقهافزايش فشار خون نيز انرژي دادن به چاكراي طحال ممنوعيت دارد. زيرا ممكن است باعثبدتر شدن وضعيت بيمار شود. با اين حال از اين چاكرا براي انرژي دادن به بيماران بسيارضعيف يا بيماراني كه دچار كاهش انرژي شديد هستند استفاده ميشود. توجه به اين نكتهبسيار مهم است كه چاكراي طحال فقط بايد توسط شفاگران با تجربه و پيشرفته درمان شود.تا زماني كه از راهنماييها و دستورالعملها پيروي ميكنيد انرژي درماني كاملاً ايمن و بدونخطر ميباشد.
پنج موردي كه در انرژي درماني بايد از آن اجتناب كردپنج موردي كه در انرژي درماني بايد از آن اجتناب كردپنج موردي كه در انرژي درماني بايد از آن اجتناب كردپنج موردي كه در انرژي درماني بايد از آن اجتناب كردپنج موردي كه در انرژي درماني بايد از آن اجتناب كرد
تست روانشناسی
فوري
