هیپنوتیزم

هیپنوتیزم و درمان

هیپنوتیزم و درمان

درمان از طریق خواب مصنوعی نخستین بار در دروان مدرن توسط «فرانز آنتونی مِسمِر»

(Franz Anton Mesmer) پزشک اطریشی به کار گرفت و به همین دلیل نیز با عنوان «مسمریسم»

(Mesmerism)شناخته می شد. مسمر در 1734 به دنیا آمده و از دانشکده طبّ وین در اتریش فارغ التحصیل شده بود.

در هندوستان و چین باستان نیز به کارگیری این روش برای درمان بیماران مرسوم بوده است.

اصطلاح «هیپنوتیزم» (Hypnotism)

نخستین بار توسط پزشکی به نام «جیمز برید» (James Braid, 1795-1860) که در شهر منچستر

انگلستان طبابت میکرد، در دهه 1830 به کار گرفته شد و پس از آن نیز به همین نام شناخته شد.

وی این اصطلاح را از واژه «هیپنوز» که در یونان قدیم به خواب یا الهه خواب شناخته می شد، گرفته است.
«جیمز اِزدِیل» (James Esdaile) جراح انگلیسی فرد دیگری بود که پس از «مِسمِر» و «برید» توانست موفق

به استفاده از خواب مصنوعی در بیهوش کردن بیماران و جراحی آنان شود. وی بارها با موفقیت از هیپنوتیزم

در بیهوشی های عمیق بیماران و انجام جراحی های سنگین بر روی آنان استفاده کرد و در بسیاری موارد کاملا موفق بوده است.

کشف و استفاده از داروی بیهوشی «اِتِر» در دهه 1840 موجب شد که دیگر هیپنوتیزم به عنوان تکنیک بیهوشی

در جراحی مورد استفاده قرار نگیرد. با این وجود، با توجه به امکان بیهوشی عمیق از طریق هیپنوتیزم،َ

هنوز هم هیپنوتراپیست ها به عمیق ترین مرحله خواب هیپنوتیزم اصطلاحا «مرحله ازدِیِل» یا Esdaile state می گویند.

هیپنوتیزم

در طی دو قرن اخیر راه های طولانی را پیموده و امروز به عنوان یکی از روش های تجربه شده

درمانی در بسیاری از مراکز درمانی، کلنیک های درمان طبی و نیز روان درمانی در جهان مورد استفاده قرار میگیرد.

مطالعات و تحقیقات و نیز تجارب گوناگون در مورد هیپنوتیزم درمانی یا «هیپنوتراپی» (Hypnotherapy) موجب شده است

که هیپنوتراپی از حد یک تکنیک درمانی فراتر رفته و به عنوان علم بین رشته ای مستقل (Interdisciplinary) شناخته شده

و استفاده از آن به عنوان از روشهای درمان مکمّل (Complementary Therapy) در غرب رسما رواج یابد. امروزه انجمن های رسمی

در جهان با عنوان «انجمن ها و سازمانهای هیپنوتراپی» وجود دارند که دانش و آگاهی اعضای خود را در خصوص تحقیقات،

مطالعات، تکنیکها و نیز روشهای هیپنوتراپی به روز می سازند. کسانی که می خواهند در زمینه هیپنوتراپی فعالیت کنند،

می بایستی دوره های علمی و عملی حضوری را که مورد تایید این سازمانها و موسسات بین المللی می باشند،

با موفقیت بگذرانند و گواهی های لازم را اخذ کنند.

 

به عنوان نمونه

از موسسه General Hypnotherapy Register (GHR) است که عضویت در این موسسه تابع شرایط خاصی است

که گذراندن دوره های یاد شده یکی از آنهاست. این موسسه پیشرفت و موفقیت سالانه اعضا را در زمینه های

درمان تکمیلی با استفاده از هیپنوتیزم و نیز تلاش در جهت به روز رسانی سطح علمی و آگاهی اعضا را به به طور دائم

بررسی ودر صورت برخورداری از سطح لازم در ادامه همکاری، عضویت آنها را به طور سالانه تمدید می کند.

صلاحیت موسسه GHR توسط کمیته تشخیص صلاحیت یا Validation Board سازمان General Hypnotherapy Standards Council

تحت که به عنوان یکی از بالاترین مراجع در خصوص هیپنوتراپی در انگلستان است، تصویب می شود تا بتواند به کار

خود به عنوان موسسه یا انجمن بین المللی ثبت عضویت هیپنوتراپیست ها فعالیت نماید.

با گذشت دو قرن از معرفی و به کارگیری هیپنوتیزم در کاهش و درمان پایدار و قطعی بسیاری از بیماریهای

از جمله ناراحتی های اعصاب و روان در جهان، «هیپنوتراپی» موفق شده است تا کارنامه چشمگیری از خدمات خود

به جامعه بشری ارائه نماید. موفقیت قابل توجه هیپنوتراپی و نیز توسعه این رشته از درمانهای مکمّل موجب

گسترش استقبال مردم در جهان در استفاده از هیپنوتراپی در درمان بسیاری از ناراحتی های جسمی، اعصاب و روا ن شده است.

از آن جمله می توان به موارد زیر به عنوان ناراحتی های شایع که مردم برای درمان آن به هپیپنوتراپیست ها مراجعه میکنند، اشاره کرد:

اضطراب، هیستری یا دردها و بیماری های جسمی با منشاء عصبی و روانی، افسردگی، ترسهای موهوم یا فوبیا،

بی خوابی های مزمن، خشم یا عصبانیت، انزوا و گوشه گیری، وسواس فکری و فیزیکی، تردیدهای ذهنی، بازگشت

غیر ارادی به گذشته و بازخوانی خاطرات تلخ، دندان قروچه در خواب، سردردهای میگرنی، اختلالات شخصیتی،

ذهنی، رفتاری و نیز مقابله با انرژی های منفی، خجالت و کمرویی، احساس حقارت و خود کم بینی، خود بزرگ بینی

بیمارگونه، استرس، کاهش وزن بدون اثرات روانی منفی، درمان دردهای مزمن، ترک سیگار، الکل و اعتیاد، مقابله

با افکار پراکنده، درمان سوء ظن و بدبینی، و بسیاری از ناراحتی های جسمی، عصبی و روانی دیگر که

شاید تعداد قابل توجهی از آنها از طریق دارو درمانی به نتایج پایدار و قطعی دست نرسیده اند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن